ترفندهایی که مبتنی بر نقاط ضعف سیستم فیلترینگ هستند، مثل روشهای دستکاری URL زیاد معتبر نیستند. زیرا به محض این که مدیران فیلترینگ از این نقاط ضعف آگاهی پیدا کنند آنها را بر طرف کرده و شما مجبور میشوید به دنبال ترفندهای جدید بگردید. 

در این وضعیت، شما دو راه بیشتر پیش رو ندارید. یا به همین منوال ادامه دهید و با وضعیت موجود سر کنید و یا این که دست به جیب شده و یکی از روشهای زیر را انتخاب کنید. تجربه نشان داده، وقت و هزینه‌ای را که شما در طول یک سال برای پیدا کردن پروکسیهای عمومی صرف میکنید بیشتر از مبلغی است که برای یکی از روشهای زیر می‌پردازید. البته انتخاب روش مناسب بستگی مستقیم به شرایط و تواناییهای شما دارد. اگر شما یک کاربر باتجربه اینترنت هستید و با مدیریت وب سایت آشنایی دارید، پیشنهاد ما به شما این است که خودتان اقدام به ایجاد یک وب سایت و نصب پروکسی بر روی آن کنید. این روش علاوه بر اینکه مقرون به صرفه‌تر است، امکانات بیشتری نیز در اختیار شما قرار میدهد. ذیلاً چند روش مطمئن برای عبور از فیلتر توضیح داده شده‌اند: 

اگر دوست یا آشنایی در خارج کشور (جایی که سانسور اعمال نمیشود) دارید که یک اتصال دائمی به اینترنت دارد، از او بخواهید بر روی کامپیوترش یک برنامه پروکسی نصب کند. به این ترتیب شما می‌توانید با داشتن IP آدرس کامپیوتر دوستتان و شماره پورت پروکسی از آن استفاده کنید. از آنجایی که این امکان برای اکثر کاربران وجود ندارد، ما نیز به همین حد بسنده کرده و توضیح بیشتری در این مورد نمیدهیم.

راه دیگر این است که به یکی از شرکتهایی که خدمات پروکسی ارائه میدهند آبونمان بپردازید و مشترکشان شوید. از آنجایی که آدرس پروکسیهای اختصاصی این شرکتها تنها در اختیار معدودی از کاربران قرار میگیرد، به ندرت پیش می‌آید که فیلتر شوند و اگر هم چنین اتفاقی بیافتد، شرکت آدرس یک پروکسی جدید را به شما میدهد. مبلغ آبونمان برای شرکتهایی که خدمات پروکسی ارائه میدهند چیزی حدود 3 تا 30 دلار در ماه است. شرکتهای زیادی در این زمینه فعالیت دارند که اکثراً غربی هستند. از آنجایی که در کشورهای غربی مشکل سانسور وجود ندارد، بیشتر این شرکتها خدمات خود را تحت عنوان حفظ هویت و امنیت در اینترنت (Anonymous or Safe surfing) عرضه میکنند. سرویس این شرکتها اساساً برای گشت و گذار ناشناس در اینترنت طراحی شده ولی برای فرار از فیلتر نیز کاملاً مناسب است. به طور کلی این شرکتها سرویس خود را به یکی از سه شکل زیر عرضه میکنند:

وب پروکسی: در این حالت به شما یک آدرس اینترنتی داده میشود که با وارد کردن آن در کادر آدرس مرورگرتان به وب پروکسی شرکت مربوطه دسترسی پیدا میکنید. همان طور که در مبحث وب پروکسی‌ها گفته شد، مهمترین مزیت این پروکسی‌ها سهولت استفاده از آنهاست و بزرگترین اشکال آنها نیز این است که فقط برای دیدن صفحات وب از طریق مرورگرها مناسبند و با سایر نرم‌افزارها سازگاری ندارند. 

پروکسیهای HTTP و Socks: استفاده از این پروکسی‌ها نیازمند اندکی تنظیمات است و شما باید مرورگر و سایر برنامه‌هایتان را طوری تنظیم کنید تا به جای ارتباط مستقیم با اینترنت، از طریق پروکسی متصل شوند. پروکسیهای HTTP فقط برای دیدن صفحات وب مناسب هستند در حالی که پروکسیهای ساکس از کلیه پروتکلهای اینترنت پشتیبانی میکنند و با نرم‌افزارهای بیشتری سازگاری دارند. 

VPN: این عبارت مخفف کلمات شبکه خصوصی مجازی (Virtual Private Network) میباشد. در این حالت بین کامپیوتر شما و سرور شرکت مربوطه یک تونل امن بوجود می‌آید و کلیه تبادلات اینترنتی شما به صورت رمزنگاری شده از طریق این تونل رد و بدل میشود. این روش از اعتبار بسیار بالایی برخوردار است و با کمک آن فعالیتهای اینترنتی شما به هیچ عنوان قابل ردیابی نیست. اشکال این روش این است که شما برای استفاده از آن نیاز به نصب نرم‌افزار و انجام مقداری تنظیمات دارید. 

ذیلاً اسامی تعدادی از شرکتهایی که خدمات پروکسی ارائه میدهند آمده است. قبل از خرید، در مورد سرویس این شرکتها کاملاً تحقیق کنید و مطمئن شوید که در منطقه شما قابل دسترسی است. 

• Anonymizer.com 

• FindNot.com 

• Anonybrowser 

• Secure-Tunnel 

• Guardster 

• Cotse.Net 

• IDzap 

• NoMoreLimits 

راه حل سوم این است که خودتان یک وب سایت بزنید و روی آن وب پروکسی نصب کنید. برای این کار لازم است شما یک دامنه (Domain) بنام خودتان ثبت کنید و از یک شرکت که خدمات میزبانی وب ارائه میدهد یک اشتراک بخرید. ممکن است در نگاه اول این کار به نظرتان پرخرج بیاید ولی ابداً چنین نیست . در واقع شما با کمتر از ١٠ دلار (حدود ١٠ هزار تومان) در سال می‌توانید صاحب یک وب سایت شوید. برای کمتر شدن هزینه‌ها می‌توانید این کار را مشترکاً با دو یا چند نفر از دوستانتان انجام دهید. همچنین ممکن است خیلی از شما یک وب سایت داشته باشید ولی نمیدانید سایت شما از چه قدرت نهفته‌ای برخوردار است. برای ایجاد یک وب سایت و داشتن یک پروکسی اختصاصی لازم است سه مرحله را طی کنید:

1 - قدم اول برای ایجاد یک وب سایت، ثبت یک دامین هست.

2 - بعد از این که یک دامنه را بنام خود به ثبت رساندید، در قدم دوم لازم است برای وب سایتتان یک میزبان (وب هاست) بیابید.

3 - هنگامی که وب سایت شما آماده شد، در سومین قدم، شما باید بر روی آن یک برنامه وب پروکسی نصب کنید. برنامه‌های وب پروکسی در واقع اسکریپت‌هایی (Script) هستند که به زبانهای برنامه نویسی تحت وب مثل Perl و PHP نوشته شده‌اند. در ادامه دو تا از بهترین اسکریپت‌های موجود معرفی شده‌اند:

پروکسی جیمز مارشال (James Marshall CGI-Proxy):

این اسکریپت، بهترین اسکریپتی هست که در دسترس عموم قرار دارد و در واقع اکثر اسکریپت‌های دیگر بر مبنای آن نوشته شده‌اند. نویسنده آن، آقای جیمز مارشال، متن این اسکریپت را به زبان Perl نوشته است. این اسکریپت قابلیتهای فراوانی دارد و از پروتکلهای HTTP و FTP پشتیبانی میکند. در نسخه جدید آن قابلیت پشتیبانی از جاوا هم به آن اضافه شده است.

پی اچ پروکسی (PHProxy):

این اسکریپت که به زبان PHP است، در اصل بر مبنای پروکسی جیمز مارشال نوشته شده ولی نسبت به آن ساده‌تر است و تنظیمات کمتری دارد.

در آخر، تذکر این نکته ضروری است که این اسکریپت‌ها باید بر روی سرور نصب و اجرا شوند و شما نمی‌توانید آنها را مستقیماً از روی کامپیوتر شخصی خودتان اجرا کنید. 

راهنمای ثبت دامین و میزبانی وب

امروزه با پیشرفت تکنولوژی و پایین آمدن قیمت تجهیزات، هزینه ایجاد یک وب سایت شخصی به طرز باور نکردنی کاهش یافته است به طوری اکنون شما میتوانید با کمتر از ۱۰ دلار در سال صاحب یک وب سایت شوید. داشتن یک وب سایت امکانات زیادی در اختیار شما میگذارد از جمله: 

1 - دارای یک دامین میشوید که به نام خود شما ثبت شده و در تمام دنیا قابل دسترسی است. 

2 - بسته به وب هاستی که انتخاب میکنید، تعدادی آدرس اختصاصی ایمیل در اختیارتان قرار میگیرد که می‌توانید آنها را به دوستان و آشنایانتان بدهید. غالباً این ایمیل‌ها POP3 و SMTP هستند، چیزی که اکثر فراهم کنندگان ایمیل رایگان (مثل یاهو) بابت آن از شما طلب پول میکنند. 

3 - مقداری فضای ذخیره سازی به شما تعلق میگیرد که می‌توانید از آن برای انتشار مطالب، خاطرات و عکسهایتان استفاده کنید. 

4 - مهمتر از همه، شما می‌توانید بر روی وب سایت خود یک وب پروکسی نصب کنید و از شر فیلترینگ خلاص شوید. 

برای ایجاد یک وب سایت لازم است شما دو کار را انجام دهید. اول یک دامین را به ثبت برسانید و دوم یک میزبان وب (وب هاست) برای وب سایتتان انتخاب کنید. در ادامه روش انجام این کارها آمده است. 

ثبت دامین (Domain Registration):

قدم اول در ایجاد یک وب سایت ثبت یک دامین هست. دامین در واقع همان نام سایت شماست، چیزی شبیه "www.YourSite.com" . شرکتهای زیادی وجود دارند که دامین ثبت میکنند و قیمتی در حدود ۳ تا ۱۵ دلار در سال دارند. نام تعدادی از این شرکتها در زیر آمده است:

• Yahoo Smalbusiness 

• NetFirms 

• 1 and 1 

• VERIO 

• Register.Com 

• IPOWER.Com 

• ValueWeb.com 

• MyDomains.com 

• Fxdomains.com 

نکات زیر شما را در خرید دامین کمک میکند: 

دامینهای رایگان مثل .tk مناسب نیستند، چون امکان مدیریت دامین را به شما نمیدهند. 

از دامین‌های .ir استفاده نکنید زیرا تحت نظارت جمهوری اسلامی است و می‌توانند در صورت صلاحدید، وب سایت شما را تعطیل و خودتان را تحت تعقیب قرار دهند. 

اگر خدمات ثبت دامین و میزبانی وب را از دو شرکت جداگانه تهیه میکنید، مطمئن شوید که شرکت ثبت دامین امکان مدیریت دامین (Domain Management) را به شما میدهد. اغلب شرکتها این امکان را واگذار میکنند. 

بعضی وب هاستها به همراه خدمات میزبانی وب خود یک یا چند دامین را به رایگان در اختیار شما قرار میدهند و شما نیاز به پرداخت وجه جداگانه‌ای بابت دامین ندارید. لذا قبل از خرید دامین ابتدا وب هاست خود را مشخص کنید و تنها در صورت نیاز اقدام به خرید جداگانه دامین کنید. 

میزبانی وب (Web hosting):

بعد از این که دامین خود را ثبت کردید نوبت به پیدا کردن یک میزبان وب میرسد. بهتر است خدمات میزبانی وب را از همان شرکتی بگیرید که دامین خود را ثبت کرده‌اید. این شرکتها قیمت نسبتاً بالایی دارند که ممکن است برای کاربران خانگی خیلی مناسب نباشد ولی به هر حال خدمات آنها از کیفیت و اعتبار بالایی برخوردار است. نکات زیر به شما در انتخاب میزبان وب مناسب کمک میکند: 

شرکتهایی که خدمات میزبانی وب رایگان ارائه میکنند مناسب نیستند. چون این شرکتها از اسکریپت‌های CGI پشتیبانی نمیکنند و اگر هم بکنند اسکریپت‌‌های پروکسی روی آنها کار نمیکند (چون سوکت خروجی بسته است). 

مطمئن شوید وب هاست شما از اسکریپت‌‌های CGI و PHP پشتیبانی میکند. 

مطمئن شوید سوکت خروجی (Outgoing Socket) برای اسکریپت‌‌های CGI باز است. بعضی وب هاستها برای جلوگیری از نصب برنامه‌های پروکسی سوکت خروجی را میبندند ولی در غالب موارد این سوکت باز است. 

اگرچه اسکریپتهای پروکسی بسیار کوچک هستند (کمتر از ۳۰۰ کیلو بایت) و نیاز به فضای ذخیره سازی زیادی ندارند ولی توصیه میشود حداقل فضای وب سایتتان ۱۰ تا ۵۰ مگابایت باشد. برای استفاده شخصی معمولاً پهنای باند ۱۰۰ تا ۲۰۰ مگابایت در ماه کافی است ولی اگر میخواهید از پروکسی با دوستانتان مشترکاً استفاده کنید، به نسبت به پهنای باند بیشتری نیاز خواهید داشت. 

وب هاست شما باید خارج از منطقه فیلترینگ باشد. لذا کسانی که در داخل کشور اقدام به ارائه خدمات میزبانی وب میکنند مناسب نیستند. البته خیلی از شرکتهایی که در ایران اقدام به ارائه خدمات میزبانی وب میکنند در واقع نمایندگان فروش شرکتهای خارجی هستند. سرویس ارائه شده توسط این شرکتها ممکن است مناسب باشد ولی این نکته را مد نظر داشته باشید که این شرکتها تحت نظارت جمهوری اسلامی هستند و ممکن است به دستور مقامات حکومتی وب سایت شما را تعطیل کنند. 

بسیاری از وب هاستها از این که بر روی سرورشان پروکسی نصب شود خوششان نمی‌آید. زیرا برنامه‌های پروکسی فشار زیادی را (چه از لحاظ پردازش و چه از نظر ترافیک) بر سرور وارد می‌کنند. بنابراین سعی کنید از عمومی کردن پروکسیتان اجتناب کنید و از دسترسی افراد متفرقه به آن بوسیله پسورد جلوگیری نمایید. از طرف دیگر عمومی کردن پروکسی، آن را در معرض خطر فیلتر شدن قرار میدهد. 

برای پیدا کردن وب هاست مناسب به یکی از سایتهای زیر بروید. در آنجا میتوانید وب هاستهای مختلف را بر اساس قیمت و سایر ویژگیها مورد جستجو قرار دهید. در خرید، تنها قیمت را ملاک قرار ندهید بلکه به کیفیت خدمات و اعتبار شرکت فروشنده نیز توجه داشته باشید. 

راهنمای نصب و تنظیمات پی اچ پروکسی

پی اچ پروکسی (PHProxy) یک اسکریپت نوشته شده به زبان PHP است و در طراحی آن از پروکسی جیمز مارشال الهام گرفته شده است. ساختاری ساده‌تر دارد و نسبت به پروکسی جیمز مارشال از تنظیمات کمتری برخوردار است. این اسکریپت فقط از پروتکل HTTP پشتیبانی میکند ولی به گفته طراحش به زودی قابلیت پشتیبانی از FTP نیز به آن افزوده میشود. این اسکریپت باید بر روی سروری که از PHP نسخه ۲/۴ و بالاتر پشتیبانی میکند نصب و اجرا گردد. همچنین وضعیت Safe Mode برای اسکریپتهای PHP باید غیر فعال باشد. برای نصب مراحل زیر را طی کنید: 

1 - فایل فشرده اسکریپت را به کامپیوتر خود دانلود کنید. (دریافت فایل از سایت اصلی یا اینجا ) 

2 - فایل را از حالت فشرده خارج کنید 

3 - فولدر phproxy را به دایرکتوری اصلی (معمولاً public_html) بر روی سایت خود کپی کنید. 

4 - به شاخه phproxy بروید و فایل index.php را پیدا کنید.

5 - مجوز (Permissions) این فایل را به 644 تغییر دهید 

6 - از درون مرورگر خود فایل index.php را صدا کنید. برای این کار در کادر آدرس مرورگرتان تایپ کنید:

• http://www.YourSite.com/phproxy/index.php 

اگر مراحل فوق را با موفقیت انجام داده باشید، صفحه اصلی PHProxy نمایش داده میشود و شما میتوانید گشت و گذار در اینترنت را با کمک آن شروع کنید. همه تنظیمات PHProxy از صفحه اصلی در دسترس هستند. این تنظیمات به همراه شرح مختصری از هر کدام ذیلاً آمده‌اند:

nclude form: این قسمت مشخص میکند که آیا باید کادر آدرس PHProxy در بالای تمام صفحات نمایش داده شود یا نه. 

Remove Scripts: اسکریپتهای جاوا را از صفحه حذف میکند. اگر این قسمت را تیک بزنید ممکن است بعضی صفحات درست نمایش داده نشوند. 

Accept Cookies: پذیرش کوکی. اگر تیک را از جلوی آن بردارید با وب سایتهایی که نیاز به Log-in دارند به مشکل برمیخورید. 

Show Images: نشان دادن تصاویر. اگر تیک این قسمت را بردارید، عکسها و گرافیکها از صفحه حذف میشوند و فقط متن نمایش داده میشود. این گزینه برای زمانی که میخواهید در پهنای باند خود صرف جویی کنید مفید است. 

Show Refer: اگر این قسمت تیک نخورده باشد، پروکسی بخش refer را از HTML Header حذف میکند. به این ترتیب، وب سایتی که در حال مشاهده آن هستید متوجه نمیشود شما قبلاً از کدام سایت بازدید میکردید. 

Rotate13: از روش rot-13 برای درهم ریختن URL استفاده میکند. برای عبور از فیلتر لازم است شما حداقل یکی از دو گزینه rot-13 یا base64 را انتخاب کنید.

Base64: از روش base64 برای درهم ریختن URL استفاده میکند. برای عبور از فیلتر لازم است شما حداقل یکی از دو گزینه rot-13 یا base64 را انتخاب کنید.

Strip Meta: متا تگ‌های HTML را حذف میکند. 

Strip Title: عنوان صفحه را از نوار عنوان (Title bar) حذف میکند. 

Session Cookies: تنها کوکی‌های دوره‌ای را ذخیره میکند. 

New Window: آدرس مورد نظر را در یک صفحه جدید مرورگر باز میکند

راهنمای نصب پروکسی جیمز مارشال

پروکسی جیمز مارشال (James Marshall CGI-Proxy یا اینجا) یکی از بهترین اسکریپتهایی هست که در دسترس عموم قرار دارد. این اسکریپت توسط آقای جیمز مارشال به زبان پرل (Perl) نوشته شده است. خوشبختانه نویسنده مرتباً آن را آپدیت کرده و قابلیتهای جدیدی به آن می‌افزاید. در حال حاضر این پروکسی از پروتکلهای HTTP ، HTTPS و FTP پشتیبانی میکند و در نسخه جدید قابلیت پشتیبانی از جاوا به صورت بتا به آن افزوده شده است. مزیت دیگر این اسکریپت این است که نویسنده آن را در درون سورس برنامه کاملاً توضیح داده است. این مسئله می‌تواند برای دانشجویان و علاقمندان به یادگیری پرل بسیار آموزنده باشد. سروری که میخواهید این اسکریپت را بر روی آن اجرا کنید باید از قابلیتهای زیر برخوردار باشد:

پشتیبانی از پرل نسخه ٨/٥ یا بالاتر ((Perl 5.8 

پشتیبانی از اسکریپتهای NPH-CGI. 

سوکت خروجی برای اسکریپتهای CGI باز باشد (Outgoing Socket Enabled)

نصب این اسکریپت نسبتاً آسان است. شما می‌توانید به دو روش دستی (Manual) و یا از طریق نصاب (Installer) آن را نصب کنید. در زیر هر دو روش توضیح داده شده‌اند. برای نصب دستی مراحل زیر را طی کنید : 

1. فایل فشرده اسکریپت را به کامپیوتر خود دانلود کنید. (دریافت فایل از سایت اصلی یا سایت نوفیلتر) 

2. فایل را از حالت فشرده خارج سازید. 

3. فایل nph-proxy.cgi را به درون شاخه ‌cgi-bin بر روی سرور خود آپلود کنید. 

4. مجوز (Permission) فایل را به 755 تغییر دهید. 

5. فایل مذکور را از درون مرورگر خود صدا کنید. برای این کار در کادر آدرس مرورگرتان تایپ کنید: 

http://www.YourSite.com/cgi-bin/nph-proxy.cgi 

اگر مراحل فوق را درست انجام داده باشید، صفحه پروکسی جیمز مارشال به نمایش درمی‌آید و شما میتوانید به کمک آن، گشت و گذار در اینترنت را شروع کنید. اگرچه نصب پروکسی جیمز مارشال آسان است ولی ممکن است بعضی کاربران مبتدی به مشکل بر بخورند. اگر چنین است نگران نباشید؛ وب سایتی وجود دارد که به صورت اتوماتیک پروکسی را برای شما نصب میکند. برای این کار مراحل زیر را طی کنید: 

1. به نوشته شده توسط نو ید ۲۲ ساعت 01:03 ق.ظ موضوع مطلب :‌ فیلترشکن ,

   ویرایش شده در - و ساعت -

   لینك ثابت | نظرات ()